Καταλυτες

Ως «καταλύτες» στην αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος αξιοποιούνται, το ένα μετά το άλλο, τα αποτελέσματα των εκλογών σε χώρες της ΕΕ (βλ. Γερμανία, Αυστρία). Στην κατεύθυνση αυτή, δεν είναι τυχαίες διάφορες παρεμβάσεις που εκφράζουν «αγωνία» για το μέλλον της ΕΕ και «παροτρύνουν» σε πρωτοβουλίες που θα βάλουν τάχα φρένο στη «συντηρητική στροφή».

Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, αυτό το «φρένο» αφήνεται να εννοηθεί ότι θα ενεργοποιηθεί με τη σύγκλιση του ΣΥΡΙΖΑ και του «νέου» φορέα της «κεντροαριστεράς». Ολα γίνονται δήθεν για να προστατευτούν οι «ιδρυτικές αρχές και αξίες της ΕΕ», για να μπει εμπόδιο στην ακροδεξιά και στις «ακραίες φωνές», που στην πλειοψηφία των περιπτώσεων εκφράζονται από κόμματα τα οποία στις χώρες τους αποτελούν τη βασική έκφραση του αστικού «ευρωσκεπτικισμού».

Πόση υποκρισία; Από τη μία καλούν τους εργαζόμενους να υπερασπιστούν την ΕΕ και το καπιταλιστικό σύστημα που υπηρετεί, να την «επαναφέρουν» στον «ίσιο δρόμο», λες και δεν είναι η βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης θεμελιακό της γνώρισμα. Λες και δεν είναι ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, ο φασισμός γεννήματα του καπιταλισμού. Από την άλλη, πασχίζουν να πείσουν ότι «αντίπαλο δέος» στις ρατσιστικές - ξενοφοβικές και ακροδεξιές δυνάμεις είναι εκείνοι που εφαρμόζουν εδώ και χρόνια τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, κάνοντας το βίο αβίωτο σε εκατομμύρια εργαζόμενους.

Η πραγματική τους στόχευση, λοιπόν, είναι να ενισχύσουν τα κάλπικα δίπολα για να μπορούν πιο εύκολα να εγκλωβίζουν τους εργαζόμενους σε «δεξιά» και «αντιδεξιά» σχήματα, ώστε ανενόχλητοι να εφαρμόζουν όλη την γκάμα των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων.