Ταξική επιλογή

Δίνουν και παίρνουν από χτες αναλύσεις στον Τύπο με αφορμή το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Μάλιστα, η άποψη που βλέπει ως ταξική την επιλογή του «Ναι» και του «Οχι», αξιοποιεί και τη γεωγραφική κατανομή των αποτελεσμάτων.

Προφανώς είναι εξηγήσιμο το γεγονός ότι σε εργατικές - λαϊκές περιοχές, χτυπημένες από την εξαθλίωση της ανεργίας και της φτώχειας κυριάρχησε το «Οχι», σε αντίθεση με περιοχές όπου κατοικούν ανώτερα - μεσαία στρώματα, που έδωσαν αυξημένα ποσοστά στο «Ναι».

Είναι φυσιολογικό στο ερώτημα «θέλετε ακόμα πιο βαριά μέτρα;», η απάντηση που δίνουν οι πρώτοι να είναι συντριπτικά «όχι», σε αντίθεση με τους δεύτερους που δεν αντιμετωπίζουν το δράμα του εργατόκοσμου.

Ομως, δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται ως ταξική επιλογή η έγκριση σε αντιλαϊκά μέτρα λίγο πιο ελαφρά από αυτά που πρότεινε η «τρόικα» (γιατί αυτό ζήταγε η συγκυβέρνηση καλώντας το λαό να απορρίψει τις προτάσεις των ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ). Είναι μια επιλογή που έγινε στο πλαίσιο ενός ψευτοδιλήμματος κάτω από εκβιασμούς και ψευδαισθήσεις.

Πραγματικά «ταξική» είναι η επιλογή που σηματοδοτεί καταρχήν την εργατική - λαϊκή χειραφέτηση από τα ψευτοδιλήμματα και τις παγίδες της αστικής τάξης και των κομμάτων της. Αυτό είναι το δύσκολο καθήκον με το οποίο οι κομμουνιστές, τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ έχουν να αναμετρηθούν το επόμενο διάστημα, αξιοποιώντας κάθε δυνατότητα, κάθε περιθώριο και καθημερινά πρωτοστατώντας στην ταξική πάλη.

Δύσκολο, αλλά εφικτό, αφού υπάρχει το έδαφος, η δύσκολη πραγματικότητα που συνεχίζει να ζει ο λαός μας. Για να γίνει η απαραίτητη «ταξική επιλογή» των εργαζομένων: Η σύγκρουση με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία του.